Meise – Zeven havens uit België, Nederland en Duitsland hebben tijdens een haventop in Meise, nabij Brussel, afgesproken om nauwer samen te werken om de concurrentiekracht van Europa te versterken. Opvallende afwezigen waren de havens in het Noordzeekanaalgebied (IJmuiden, Beverwijk, Zaanstad en Amsterdam) en de haven van Luik.
572 woorden – 3 minuten
Tijdens de top werd onder meer gesproken over afvalverwerking, pijpleidingentransport, opwarming van de aarde en innovatieve transportoplossingen. Volgens aanwezigen kwamen de ontbrekende goederenspoorverbinding tussen Woensdrecht en Antwerpen en de reactivering van de IJzeren Rijn tussen Roermond en het Duitse Mönchengladbach echter niet aan bod. Juist deze twee dossiers hadden een uitgelezen kans geboden om concrete afspraken te maken over grensoverschrijdende infrastructuur.
7 kilometer Woensdrecht – Antwerpen
Nederland zou met de gemaakte grensoverschrijdende afspraken nu eindelijk eens zijn goede wil moeten tonen door het ontbrekende spoortraject van ongeveer zeven kilometer tussen Woensdrecht en Antwerpen, langs de A4, versnelt aan te leggen. Deze verbinding zou niet alleen het goederenvervoer tussen Rotterdam, Moerdijk en Antwerpen verbeteren, maar ook een directe meerwaarde bieden voor de goederenstromen tussen Vlissingen en Antwerpen. Aan Belgische zijde ligt de benodigde infrastructuur grotendeels al gereed.
lees ook: havennieuws.nl/navo-wil-goederenlijn-tussen-rotterdamse-en-antwerpse-haven
10 kilometer Roermond – Dalheim
Ook de heropening van het in 1991 gesloten Nederlandse deel van de IJzeren Rijn wordt door diverse partijen gezien als een belangrijke test voor de internationale samenwerking. Niet alleen de Belgische havens zouden hiervan profiteren, maar ook de havens van North Sea Port in Terneuzen en Vlissingen, evenals Moerdijk en Rotterdam. Daarnaast biedt de route een alternatief voor de Betuweroute, die niet altijd de snelste verbinding vormt. Tegelijkertijd neemt de weerstand tegen de Brabantroute toe, mede door de druk op het gemengde spoorverkeer in Noord-Brabant.
lees ook: havennieuws.nl/oude-tramlijn-antwerpen-tholen-terug-als-goederenspoorlijn/
Brabantroute
De provincie Noord-Brabant ziet het aantal goederentreinen op de Brabantroute het liefst afnemen. Goederentreinen delen hier het spoor met een steeds intensiever reizigersvervoer en rijden door dichtbevolkte stedelijke gebieden zoals Breda, Tilburg, Eindhoven en Helmond voordat zij via Venlo de Duitse grens richting Mönchengladbach passeren.Naast veiligheidsaspecten speelt ook de betrouwbaarheid van de dienstregeling een belangrijke rol. Zowel reizigers- als goederenvervoerders ondervinden regelmatig hinder van de beperkte capaciteit op het spoor.
Pijpleidingen
De havenautoriteiten spraken tevens over de aanleg van pijpleidingen voor CO₂ en waterstof. Daarbij valt op dat het Belgische Fluxys al beschikt over een uitgebreid leidingnetwerk dat België met Duitsland verbindt. In Nederland staat beheerder Gasunie nog voor aanzienlijke uitbreidingsopgaven. Onlangs hebben wij beide bedrijven nog vergeleken in Duel. Zie havennieuws.nl/duel-38-gasunie-vs-fluxys/
De realisatie van nieuwe energie-infrastructuur zal echter niet vanzelfsprekend zijn. Door eerdere discussies over natuurcompensatie rond onder meer de Betuweroute en Maasvlakte 2 is het de vraag in hoeverre omwonenden en bedrijven bereid zullen zijn nieuwe leidingprojecten zonder bezwaar te accepteren. Het Nederlandse inspraak- en vergunningsproces is bovendien complex en stroperig, waardoor grote infrastructuurprojecten vaak meer tijd vergen dan vergelijkbare projecten in België.
Schelde-Seinekanaal en waterbeheer
Daarnaast werd gesproken over droogte- en verziltingsproblemen rond het kanaal Gent-Terneuzen. Deze problemen zorgen periodiek voor uitdagingen voor de landbouw en voor waterintensieve industrieën langs het kanaal (zie 25 bedrijven aan kanaal gent terneuzen in de problemen vanwege lage waterstand en verzilting/). Ook de gevolgen van lage waterstanden en verzilting rondom de Rijn kwamen ter sprake. De deelnemende havens bespraken hoe Nederlandse organisaties zoals Rijkswaterstaat en de waterschappen beter kunnen samenwerken met hun Belgische en Duitse tegenhangers om deze grensoverschrijdende waterproblemen aan te pakken.