Rotterdam – Deltalinqs kiest na het vertrek van Victor van der Chijs opnieuw voor een voorzitter van buiten de Rotterdamse haven. Ditmaal geen bestuurder uit de financiële of creatieve sector, maar een ondernemer met ruim 30 jaar ervaring in de schoonmaakbranche. De keuze voor een outsider is opvallend, maar misschien ook veelzeggend: de belangenorganisatie staat voor de uitdaging om haar koers te herpakken na jaren van wisselend en soms onnavolgbaar beleid. Verder dient Deltalinqs het grote aantal dodelijke slachtoffers bij haar leden terug te dringen om zo weer voldoende gekwalificeerd personeel aan te kunnen trekken.
566 woorden – 3 minuten
Koershouden
Dat zwalkende karakter werd oa zichtbaar in dossiers zoals de tolheffing op de Blankenburgverbinding (A24). Deltalinqs verzette zich daar fel tegen en pleitte ervoor de rekening bij de inwoners van Zuid-Holland neer te leggen. Nu hoor je Deltalinqs er niet meer over en lijken ze enthousiast te zijn. Verder hebben ze ook niets gedaan om de waterbus te behoeden voor opheffing. Terwijl de waterbus in Hamburg dankzij steun van bedrijven in de Haven van Hamburg een groot succes is en dagelijks tienduizenden havenarbeiders naar hun werk brengen. Door het wegvallen van ondermeer de waterbus hebben bedrijven in de Rotterdamse Haven nu een enorm probleem en nu is Deltalinqs opeens actief bij het platform “Reizen naar de Haven“.
Groot aantal dodelijke slachtoffers terugdringen
Ook op het gebied van arbeidsveiligheid blijft Deltalinqs opvallend stil. Waar hun Antwerpse tegenhanger Alfaport Voka bij dodelijke ongevallen onmiddellijk bedrijven aanspreekt en veelal samen met het bedrijf meteen diep door het stof gaat en hun medeleven betuigen aan familie en nabestaanden in grote rouwadvertenties in de GvA en andere kranten zal Deltalinqs, als vertegenwoordiger van honderden bedrijven in de Rotterdamse haven nooit hun spijt betuigen of havenarbeiders herdenken. In Rotterdam worden ze simpelweg vergeten, afgestreept en door nieuwe vervangen. Het contrast met Antwerpen is pijnlijk en structureel.
Wij realiseren ons dat het terugdringen van het aantal dodelijke slachtoffers veruit de belangrijkste eis is aan Jacco Vonhof en dat hij daarop ook zal worden afgerekend. Kortom, laten wij hopen dat Jacco er in elk geval op toe wil zien dat bedrijven in de Rotterdamse Haven voortaan WEL hun slachtoffers herdenken. Kortom, het wordt tijd dat directeuren hun oprechte dankbaarheid en medemenselijkheid tonen en dat die directeuren die incidenten liever stilzwijgen dan erkennen keihard worden aangepakt. De reeks dodelijke ongevallen bij C. Steinweg Handelsveem (zie onze C. Steinweg Dodenmonitor) is daar een schrijnend voorbeeld van. Een directie met oa een oud wehrmachtsoldaat die wegkijkt en zo decennialang heeft voorkomen dat structurele problemen echt worden aangepakt.
Gekwalificeerd personeel
Mede daarom vinden alleen nog buitenlandse werknemers en jongeren zonder diploma hun weg naar de Rotterdamse haven. Ervaren vakmensen blijven liever weg. Zelfs het – op aandringen van Deltalinqs – verlagen van de minimumleeftijd voor de meest gevaarlijke beroepen in Nederland heeft geen verbetering gebracht. De wanhoop nabij probeert men nu met hulp van Indeed en Feyenoord via baneninderotterdamsehaven.com personeel te vinden. Alleen al door de naam is dit plan gedoemd te mislukken. Het is dan ook onbegrijpelijk dat men niet in zee gaat met lokale partijen als Havenwerk.nl en/of Havenbanen.nl.
Kortom
Mede namens het NAM (Nationaal Arbeiders Museum) wil ik u vragen om naast de noodzakelijke schoonmaak en koersvastheid u zich vooral in te zetten voor de mensen in het bedrijfsleven. Daarom doe ik dit dringende beroep aan u: