Londen – Energieconcern BP heeft na Shell en ExxonMobile ook besloten af te zien van de geplande bouw van een grootschalige biobrandstoffabriek in de Rotterdamse haven. Het project, dat dagelijks tienduizend vaten duurzame vliegtuigbrandstof (SAF) zou produceren, wordt geschrapt wegens tegenvallende rendementen, complexe bouwomstandigheden en een strategische koerswijziging vanuit het hoofdkantoor in Londen.
399 woorden, 2 minuten
BP’s CEO Murray Auchincloss kondigde eerder dit jaar een desinvesteringsprogramma aan van 20 miljard dollar, gericht op het afstoten van projecten met lage marges of hoge complexiteit. De Rotterdamse fabriek valt daar nu onder. Eerder trok men zich ook al terug uit de Australian Renewable Energy Hub (AREH), een megaproject in de Pilbara-regio van West-Australië dat 55 miljard dollar zou kosten en 26 gigawatt aan zonne- en windenergie moest opleveren. Volgens de BP-woordvoerder spelen de volgende factoren hierbij een rol:
- Financiële onzekerheid rond biobrandstoffen, ondanks Europese bijmengverplichtingen.
- Overaanbod op de wereldmarkt, waardoor de prijs van SAF onder druk staat.
- Nederlandse obstakels, zoals netcongestie, stikstofregels, lange vergunningstrajecten en regeldruk.
Rotterdam
Het besluit komt als een mokerslag voor de regio, dat zich niet alleen als Europees knooppunt voor duurzame energie en circulaire industrie wilde profileren maar deze energie ook zelf wilde produceren. De fabriek zou namelijk een van de grootste SAF-installaties van Europa worden en paste perfect binnen de klimaatambities van Nederland en de EU. BP had al miljoenen geïnvesteerd in ontwerp, vergunningen en haalbaarheidsstudies, met het oog op een operationele start rond 2028. Shell annuleerde echter onlangs een vergelijkbaar SAF-project waarbij de CEO Wael Sawan liet optekenen dat Sustainable Aviation Fuel (SAF) met minder dan 0,1% van de totale vraag aan kerosine, vooralsnog geen serieus alternatief is.
Fatamorgana’s
Het is volgens Merien ten Houten van E52 bovendien een misvatting te denken dat Nederland plots een energieproducerend land kan worden. Hij zegt hierover:
Landen in het Midden-Oosten hebben de olie en de zon. Spanje heeft de ruimte en de zon. IJsland heeft een overvloed aan geothermie en waterkracht. Concurreren met deze landen op de productie van energie is een strijd die Nederland op voorhand verliest. De politiek moet stoppen met het najagen van deze illusie en zich richten op waar Nederland wél in kan excelleren.
In plaats dat Nederland zelf energie wil gaan produceren, zou de politiek zich meer moeten richten op de domeinen waarin Nederland wél uitblinkt: logistiek, op- en overslag, en de afhandeling van stukgoederen om zo de Rotterdamse haven relevant te houden.